Rubriek: Verhaal bij een foto - nr.18 - Dec.1994 - HONIG

In 1958 begon ik mijn loopbaan als fotograaf in mijn geboortestad Zaandam. Het was in een periode waarin Nederland en dus ook de Zaanse industrie een enorme groei doormaakte van jaarlijks wel 9 tot 13 procent. Zelfs de invoering van arbeidstijdverkortingen en de revaluatie van de gulden hadden slechts een tijdelijke vertraging tot gevolg, er was steeds sprake van groei en een verdere afname van werkloosheid.
Mijn werk bestond aanvankelijk uit het maken van fabrieksreportages, het vastleggen van nieuwe produktiemethoden, uitbreiding van het machinepark en het fotograferen van nieuwbouw. Later kwam daar produktfotografie bij:
fraaie stillevens voor verpakkingen, interieurs met keukens of linoleum vloerbedekkingen, Kliko vuilniswagens en het in licentie geproduceerde Armelitegeweer van de artillerie-inrichtingen.

Zo kwam ik ook terecht in de nieuwe "poederloods" van Honig in Koog aan de Zaan. Deze loods voor opslag van maïsmeel was voorzien van een vernuftig geconstrueerd transportsysteem, maar zoals uit de foto valt af te leiden, moet vervoer en opslag in die tijd bewerkelijk en tijdrovend geweest zijn, aangezien bulkvervoer over de weg van vaste stoffen nog in de kinderschoenen stond. Bovendien was het werk 60 kilo per zak zwaar en men sjouwde daar wat af en ik soms niet minder, binnen trap op trap af en buiten op het dak voor het maken van overzichten.

Gedurende enige jaren heb ik het allemaal intens meebeleefd en voelde mij daarom ook deel uitmaken van een dynamisch bedrijf. Dat liep ook wel eens uit de hand, zoals die ochtend in de poederloods, toen er quasi toevallig een zak meel van grote hoogte naar beneden viel en voor mijn voeten explodeerde. Voor een geintje waren de heren altijd wel te vinden, voor mij werd geen uitzondering gemaakt en er werd bovendien niet van je verwacht om daar erg kleinzerig over te doen.

Peter Marcuse.