Voordat het zover was

Op 6 Juni 1944 bestormden de geallieerde troepen de stranden van Normandië.
Het zou nog bijna een jaar duren voordat Nederland door voornamelijk Canadese militairen bevrijd zou worden. Voor herdenken was de tijd nog niet gekomen, dat gebeurde pas het jaar daar op in 1946, nu 65 jaar geleden.

Op zich waren de verliezen aan geallieerde zijde in het begin niet groot, de Duitsers werden volkomen verrast en hun gevreesde Tigertanks stonden gelukkig veraf onder Hitler's persoonlijk bevel en mochten niet zondere zijn toestemming ingezet worden.
Helaas ging het in de eerste uren mis met de Amerikaanse inzet op Omaha beach.
In de eerste plaats met de ondersteunende rol van de landingschepen met raketinstallaties die te ver uit de kust bleven. De bedoeling was geweest om op de stranden grote gaten te slaan om zo dekkingsmogelijkheden te creëren. In de tweede plaats hadden de Amerikanen hun neus opgehaald voor een groot scala van Britse vindingen om hindernissen te overkomen, hetgeen hen duur kwam te staan.
In de derde en laatste plaats deed de gevechtskwaliteit van de Amerikaanse soldaat in het begin onder aan die van de Duitse Wehrmacht.
Van dit aanvankelijke nadeel werd echter vrij snel geleerd, vooral door de commandanten te velde. Over het algemeen waren de Amerikanen in tegenstelling tot de Britten agressiever in hun optreden en werd de Britten vaak verweten te voorzichtig te opereren. Vergeten werd daarbij wel dat de Britten al 4 jaar lang strijd gevoerd hadden en in het begin nederlaag naar nederlaag hadden geïncasseerd.
Hoe dan ook met zo'n heterogene strijdmacht was er steeds sprake van grote onenigheid en moest de opperbevelhebber Eisenhouwer vaak met veel diplomatie ingrijpen om erger te voor komen.
Na de eerste moeizaam verlopen strijd werd dan eindelijk met operatie Cobra het Duitse 7e leger in de Falaise pocket omsingeld en uitgeschakeld.
Slechts enige SS-pantseronderdelen ontkwamen en doken in Zeeuwsvlaanderen weer op en werden met in Nederland gebouwde schepen overgezet.
Ze kwamen in de omgeving van Arnhem op krachten en waren sterk genoeg om de Engelse en Poolse luchtlandingen later te neutraliseren.
Het debacle van Arnhem, Market Garden, had gemakkelijk voorkomen kunnen worden indien men had geluisterd naar de eigen intelligence officieren en de informatie van het Nederlands verzet. Het was de de arrogantie van veldmaarschalk Montgommery die om prestige redenen de operatie doorzette met noodlottige afloop en zou niet de laatste keer zijn.
De Polen die tegen wil en dank de Britten voor zoveel mogelijk hebben ontzet kregen de schuld, hun generaal-majoor Sosabowski werd onslagen en zonder pensioen op straat gezet. Bovendien verboden de Britten Nederland de Poolse helden te eren en het strekt Prins Bernhard tot eer dat hij daar tevergeefs zijn best voor heeft gedaan hetgeen pas in 2006 realiteit werd toen zijn dochter Kon. Beatrix de Poolse Parachutisten Brigade de Militaire Willemsorde verleende.

Als wij tenslotte weer op 4 Mei 2011 onze eigen gesneuvelde militair, de omgekomen en vermoorde burgers en zeevarenden herdenken, vergeet dan ook niet al die duizenden Amerikanen, Canadeze en Britse militairen die er niet omgevraagd hadden om op vreemde bodem ingezet en te sneuvelen voor onze vrijheid.

Van 6 Juni 1944 (de landing) tot 25 Augustus 1944 (bevrijding van Parijs) sneuvelden 125.847 Amerikaanse Militairen – 83.045 Britten en Canadezen - 15.000 Franse militairen en werden 20.000 Franse burgers gedood.


D-D