Cees van Veelen

Cees van Veelen is geen onbekende in “het vak”, kent alle aspecten van de reclame en architectuur fotografie en heeft dus alle technische vaardigheden en goed gevoel voor organisatie.
Daarnaast is hij zowel kunstschilder en als grafisch vormgever, uitersten die elkaar versterken. Met een modern uitgeruste studio, is hij de maker van fraaie hi-end prints vooral ook voor vakgenoten..
Zijn echte passie van jongs af aan is echter die van het maken van grote reizen, om daarna met veel niet alledaagse opnamen huiswaarts te keren.
In tegenstelling met de gebruikelijke lawine van mooie shots kiest hij zijn onderwerpen uit het harde dagelijks leven Met de kanttekening dat die wellicht te choquerend voor een ander zullen zijn.

Het beste is het om hem aan de hand van vraag en antwoord zelf aan te laten verwoorden.
1. Waar komt die reislust vandaan en wanneer begonnen te reizen en fotograferen.

“Ja vreemd genoeg altijd al de drang gehad om deze planeet te ontdekken. Als kind wilde ik al weg uit Holland en de wereld verkennen. Op mijn 14e verjaardag kreeg ik een camera en op zolder een dokaaatje en begon de magie van de fotografie.
Op mijn 19e eerste auto en toen ging de wereld open om te reizen. De eerste grote trip was naar Istanboel.
De tweede (2cv) naar Marokko enz. Later toen ik een fotostudio had en reclame en mode fotografie deed kon ik vliegtuigen betalen en naar Azië enz. reizen.
Slepend met Hasselblad en pakken film. Holland werd daardoor steeds kleiner, ik ontdekte dat je er altijd kleinschalig blijft, dus emigreren naar Canada en de ultieme vrijheid ontdekken”.

2. Wat is het voornaamste doel en wat wil je laten zien.
“Ja moeilijke vraag. Vaak word ik getroffen door vervuiling en onrecht. Mensen die meedogenloos misbruikt worden op deze planeet en een eenzaamheid uitstralen die mij althans beroeren en moet fotograferen. Het is in een duizendste seconde het moment vastleggen, je heb geen tijd om het rustig aan te doen dan is de realiteit verdwenen. Ik bedoel dan krijg je mensen die in de camera kijken. Terwijl je juist de geconditioneerde mens probeert te fotografen in zijn onbewust gedrag. Ook zie je dat mensen de ongelukkige vermijden en er omheen lopen en daarom zijn veel mensen merk ik, als ze mijn boeken te bekijken vaak geëmotioneerd en draaien het hoofd weg”.

3. Hoe werk je; volgens vooropgezet plan of zuiver intuïtief.
“Ik werk zuiver intuïtief. Neem Lonely Planet mee als reisgids. Als ik een land binnenkom beginnen mij meestal na 2 dagen bepaalde dingen op te vallen die kenmerkend zijn (schijnbaar) voor dat land of de mensen die daar vertoeven. Het is vooral uren en hele dagen lopen door steden en landschappen.
Ben pas klaar met boek over begraafplaatsen en grafstenen (Silent places). Waar ik door getroffen ben is dat niet alleen de doden vergaan maar ook het graf en dat er eigenlijk niets overblijft van de eens levende, ook geen herinnering. En dat over de hele wereld”.

4. Wereld van uitersten harde realiteit verbeeld in mooi licht en fraaie compositie; gepland effect of automatisch gevolg van vakmanschap.
“Ik denk een automatisch gevolg van vakmanschap. Ik heb geen tijd als je mensen fotografeert om naar het licht te kijken of compositie te zoeken. Wel natuurlijk als ik landschappen of details aan het fotograferen ben. Het enige wat mij altijd stoort is dat het te snel donker wordt en ik moet stoppen met fotograferen. Ook een beetje symbolisch bedoeld”.