Groningen 2

Ik ben in de tweede wereldoorlog geboren, en 't dragen van klompen was voor mij: in de 50tiger jaren toen ik in Groningen opgroeide.

We hadden thuis een kruidenierswinkel, maar er werden ook klompen verkocht,
kap-klompen en trip-klompen.
't Liefst droeg ik trip-klompen, omdat dat minder pijnlijk was aan je wreef,
omdat die een leren riempje over de wreef hadden,
maar om de een of andere reden droegen we meestal kap-klompen.

Ook verkocht m'n vader rubberen strips, in de vorm van haaientanden, die onder de klompen gespijkerd werden,
waardoor ze langer meegingen.
En er waren metalen strips, die eroverheen gespijkerd konden worden, als de kap gescheurd was.

Zeker de eerste jaren op de lagere school, wat nu vanaf groep 3 is, droegen we klompen.
En op school hadden we onder de trap een klompenrek, waarin genummerde vakken, zodat je wist welk vak van jou was,
en daar moest je dan je klompen inzetten.
Je trok ze bij de deur uit en liep op kousenvoeten, of zoals in mijn geval, op leren klompsokken, er naartoe.

Heb een tijd lang geen klompen gedragen, maar sinds de 80tiger jaren draag ik weer klompen in de tuin, en als we kamperen. Is 's avonds lekker warm aan je voeten, als je in de tent zit, en gemakkelijk om snel even in te stappen als je naar het toiletgebouw gaat.
Maar ook onze kinderen hebben allemaal klompen gedragen, 70tiger jaren, en onze dochter gebruikt ze nu ook nog voor in de tuin.

Ettje Kole - Noord-Holland